*ਮਿੱਟੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀਏ*

ਮਿੱਟੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀਏ
ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਿਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਏ
ਏਥੇ ਲੱਖਾ ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ ਆਏ
ਜਿੰਨਾ ਥਾਂ ਥਾਂ ਡੇਰੇ ਲਾਏ
ਉਹ ਕਰਕੇ ਗਏ ਜਾਦੂ ਆਪਣਾ
ਤਾਹੀਂ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਏ

ਮਿੱਟੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀਏ
ਵਿਚੋਂ ਮਹਿਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਏ
ਜਿੱਥੇ ਗੱਭਰੂ ਜਵਾਨ ਨੇ ਜੰਮੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀ ਇਥੋਂ ਭਜਾਏ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਾ
ਜੋ ਜਾਨ ਵਾਰ ਕੇ ਆਏ

ਮਿੱਟੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀਏ
ਵਿਚੋਂ ਮਹਿਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਏ
ਇੱਥੇ ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੇ ਨਾਚ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸੁਣਦੀ
ਇੱਥੇ ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੇ ਰਾਗ
ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਨਾਂ ਚਮਕਾਏ

ਮਿੱਟੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀਏ
ਵਿਚੋਂ ਮਹਿਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਏ
ਇੱਥੇ ਵੱਖਰਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ
ਕੋਈ ਗਰੀਬ ,ਕੋਈ ਅਮੀਰ
ਗੁਰੂ ਘਰ ਲਈ ਸਭ ਇੱਕਸਾਰ

ਮਿੱਟੀਏ ਪੰਜਾਬ ਦੀਏ
ਵਿਚੋਂ ਮਹਿਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਏ
ਇੱਥੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ
ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ
ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੇ
ਪਰ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਦੌੜੇ

 

ਰੱਬ ਤੋਂ ਕੀ ਮੰਗਿਆ

ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਮਿਲ ਗਏ ਦਰਦ ਬਹੁਤ
ਅੱਜ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਿਆ
ਮੰਗਣਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੀ
ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਿਆ

ਰੱਬ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਰ ਵੀ ਮੰਗ ਲੈ ਤੂੰ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ , ਦੇ ਦਿਓ ਖੁਸ਼ੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹਨੂੰ
ਰਹੇ ਹੱਸਦੀ ਖਿੜੇ ਗੁਲਾਬ ਵਾਂਗੂੰ
ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ ਉਹਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ‘ਚ
ਉਹ ਮਹਿਕਦੀ ਰਹੇ ਬਹਾਰ ਵਾਂਗੂੰ

ਰੱਬ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਰ ਵੀ ਮੰਗ ਲੈ ਅੱਜ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਉਹਦਾ ਦੀਦਾਰ ਦੇ ਦੇ
ਉਹ ਵੀ ਕਰੇ ਪਿਆਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਰਾ
ਉਹ ਵੀ ਸੋਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ
ਉਹ ਵੀ ਚਾਹਵੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਵਾਂ
ਬਸ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਮਾਲਕਾ
ਉਹਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਥ ਦੇਦੇ

*ਨਹੀਓਂ ਮੁੱਕਣੇ*

ਜ਼ਿੰਦ ਮੁੱਕ ਜਾਣੀ ਅਰਮਾਨ ਨਹੀਓਂ ਮੁੱਕਣੇ,
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਦੇਖੇ ਉਹ ਮੁਕਾਮ ਨਹੀਓ ਮੁਕਣੇ ,

ਹੱਸਦੇ ਹਸਾਉਂਦੇ ਉਹ ਚਿਹਰੇ ਨਹੀਓਂ ਮੁੱਕਣੇ,
ਜਲਦੇ ਜਲਾਉਂਦੇ ਉਹ ਜੱਲਾਦ ਨਹੀਓਂ ਮੁੱਕਣੇ

ਫੋਕੀ ਟੌਹਰ ਵਾਲੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨਹੀਓਂ ਮੁੱਕਣੇ,
ਅਣਖਾਂ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨਹੀਂਓਂ ਮੁੱਕਣੇ,

ਝੂਠੇ‌ ਤੇ ਫਰੇਬੀ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ  ਨਹੀਂਓਂ ਮੁੱਕਣੇ,
ਸੱਚੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਹੀਓਂ ਮੁੱਕਣੇ ,

ਗਲ ਮੁੱਕਦੀ ਬੰਦੇ ਨੇ ਇੱਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ,
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੰਢਾਏ ਦਿਨ ਚਾਰ ਨਹੀਂਓਂ ਮੁੱਕਣੇ।।

 

*ਅੱਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ*

ਕਦੇ ਮੰਗੇਂ ਗਾਨੀ, ਕਦੇ ਪਿਆਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ
ਏਦਾਂ ਕਦੇ ਮਿੱਠੀਏ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ
ਓਨਾ ਚਿਰ ਲਗਦਾ ਨਹੀਂ ਪਿਆਰ ਚੰਗਾ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਨੈਣ ਦੋ ਤੋਂ ਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ

ਨਾਰਾਂ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਸਾਥ ਛੱਡ ਜਾਣ ਯਾਰਾਂ ਦਾ
ਔਖੇ ਵੇਲ਼ੇ ਭੱਜਣ ਉਹ ਯਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਨਿਭਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਰਦਾਰੀਆਂ
ਸਿਰ ਪੱਗ ਬੰਨ ਕਦੇ ਸਰਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ

ਐਵੇਂ ਔਖਾ ਨਾ ਹੋ ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਦਿਲਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ
ਰਣਜੋਤ ਪਾਗਲ ਚ ਕਮੀਆ ਬਥੇਰੀਆਂ ਨੇ
ਕੌਣ ਕਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ਼ ਖ਼ਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ

*ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ*

ਪਿਆਰ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ ਹੈਂ
ਉੱਤਰ ਗਿਆ ਸੀ ਹੁਣ ਵਧਣ ਲੱਗਾ ਹੈ
ਇਕ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਸਤਾਉਣ ਲੱਗੀ ਹੈ
ਹੁਣ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਹੈ
ਅੱਜ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਬਾਹਲਾ ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ
ਜਿਹੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਉਦਾਸ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ,
ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ

ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਸਵੀਰ ਉਹਦੀ ਆਉਣ ਲੱਗੀ
ਬੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਾਮ ਗੁਣਗੁਣਾਉਣ ਲੱਗਿਆ
ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਉਹਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ
ਥਕਾਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਘਟ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ,
ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ

ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈ
ਨਵੀਂ ਜਿੰਦਗੀ ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਜਾਉਣ ਲੱਗਿਆ
ਨਖਰੇ ਅਦਾਵਾ ਨੇ ਤਾਂ ਜਾਦੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ
ਤਾਹੀਓਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਓਹਦੇ ਜੋਤ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ,
ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ

*ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ*

ਕੀ ਕੁੱਝ ਅਸੀਂ ਗਵਾ ਲਿਆ ,ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਲਣਾ
ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਫੁੱਲ ਖਿੜਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਖਿੜਨਾ

ਕਿੰਨੀਆ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੰਡਣੀਆਂ , ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਵੀ ਸਹੇ
ਕਿੰਨੇ ਉਦਾਸ ਅਸੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਮਿਲਦੇ

ਏਨਾ ਜਾਣਿਆ, ਏਨਾ ਸਮਝਿਆ ਉਹ ਘੱਟ ਨਹੀਂ
ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪਲ-ਪਲ ਨਾ ਮਰਦੇ

ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧੀਆ ਸੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ
ਨਹੀਂ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦੋਸਤ ਅਸਾਨ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਦੇ,,,

 

 

*ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ*

ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦੀ ਏ

ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਏ
ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦੀ ਏ,

ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉੰਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਂਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਵਟਾਉਂਦੀ ਏ

ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਇਕ ਗੱਲ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਏ

ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਆਸ ਜਗਾਉਂਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਿਆਸ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਏ

ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਜਿਉਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਏ
ਕਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪੁਤਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਏ